welcome to my blog

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ......ΚΑΙ ΓΕΜΙΣΑΜΕ

Ειρηνούλα.....
ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ......ΚΑΙ ΓΕΜΙΣΑΜΕ

Φέτος είμαι στο πρωινό υποχρεωτικό ωράριο και ξεκίνησα με όρεξη και γεμάτες τις μπαταρίες μου από τις καλοκαιρινές μου διακοπές. Όταν κάτι το έχω...χωνέψει και συνειδητοποιήσει, μου βγαίνει πιο εύκολα και πιο δημιουργικά και γι αυτό το λόγο νομίζω ότι και φέτος δε θα με ενοχλήσει καθόλου μα καθόλου το πρωινό ξύπνημα.... 



Και να που πέρασαν κιόλας δύο εβδομάδες και η τάξη είναι πια γεμάτη φωνές, χαρές και γέλια.
Τα ελάχιστα κλάματα...ελέγχθηκαν και κάθε πρωί όλοι μαζί λέμε την πιο δυνατή μας ΚΑΛΗΜΕΡΑ και αρχίζουμε...


Πρώτα το παρουσιολόγιό μας, που φέτος είναι μια μηλιά.


Μετά το ημερολόγιό μας.


Μετά τα ονόματά μας.
(Οι πρώτες μας κατασκευές, αρχικό γράμμα και όλο μας το όνομα με δαχτυλομπογιές)




Και μετά προχωράμε με τραγούδια, κατασκευούλες και πολύ πολύ παιχνίδι.









Δύσκολες και με πολλούς πολλούς κανόνες οι πρώτες μέρες, αλλά αντέξαμε, δυναμώσαμε και στην ουσία....ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΑΜΕ....μιας και μπήκαμε αρκετά στο σχολικό κλίμα.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Ας γεμίσουμε

Ειρηνούλα

Ας γεμίσουμε

Μια καινούργια σχολική χρονιά ξεκινάει και μία τάξη περιμένει τα νηπιάκια της.
Μία τάξη περιμένει να γεμίσει με παιδιά, με φωνές, με γέλια και χαρές. Αλλά και με κλάματα και με θυμωμένα μουτράκια.
Ένα ταμπλό περιμένει τις ζωγραφιές τους.
Μια παρεούλα περιμένει τα λογάκια τους.
Μια κουζινούλα περιμένει τις μαγειρικές τους.
Ένα κομμωτήριο περιμένει τα χτενίσματά τους.
Τα τουβλάκια περιμένουν τις κατασκευές τους.
Τα παζλ περιμένουν τη συναρμολόσησή τους.
Η βιβλιοθήκη περιμένει τα βιβλία της.
Αλλά κα τα βιβλία τους αναγνώστες τους.
Οι καρεκλίτσες περιμένουν τα σωματάκια τους.
Τα τραπεζάκια....περιμένουν χίλια δυο πράγματα..(τι να πρωτογράψω;)
Ο μάστορας περιμένει να ακονίσουν τα εργαλεία του.
Το κουκλόσπιτο περιμένει κάποιον να ξυπνήσει τις κούκλες του.
Το αγρόκτημα περιμένει τους αγρότες του.
Οι αριθμοί περιμένουν να μετρηθούν.
Τα γράμματα να γραφτούν.
Τα τραγούδια να τραγουδηθούν.
Τα μουσικά όργανα να παίξουν.

Ας τα γεμίσουμε λοιπόν όλα αυτά...

Ας τα γεμίσουμε με χρώμα και  φως, με γέλιο και χαρά, με φωνές και τραγούδια, με χαμόγελα και αγάπη και κυρίως με ΑΓΚΑΛΙΕΣ....αγκαλιές που δεν είναι της μαμάς, του μπαμπά ή της γιαγιάς.
Αγκαλιές μίας άλλης γυναίκας, μιας άλλης κυρίας, μιας άλλης γενικώς......
Πώς θα την εμπειστευτούν; πώς θα τα πείσει; πώς θα τα καταφέρει;

Αν η αγκαλιά είναι μεγάλη, αν η αγκαλιά είναι αληθινή, αν η αγκαλιά είναι απο καρδιάς...θα τα καταφέρει...

Θα την δώσει σε όλους μαζί αλλά και στον καθένα ξεχωριστά.

Στην Αφροδιτη, στο Γιώργο, στο Στέφανο, στη Νικολλέτα, στη Στέλλα, στη Βιολέτα, στον Ορφέα, στο Λάμπρο, στην Έλενα, στη Μαριάννα,στην Ευγενία, στο Γιάννη,στον Αλέξανδρο, στην Αγγελική, στον Άγγελο, στον Αλέξανδρο, στο Γιάννη,στην Έμιλη, στην Άννα,στην Ηλιάνα,στη Σοφία στην Άννα, στη  Νεφέλη,στην Έλενα-Γεωργία, στο Χρήστο.

Ας ξεκινήσουμε με το καλό λοιπόν και ας απολαύσουμε άλλη μία σχολική χρονιά...αρχίζοντας με ένα δωράκι.....(Λέτε να τα καλοπιάσω έτσι;)




ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ