Με ένα χαλί και ένα κουτί

Ειρηνούλα...Με ένα χαλί και ένα κουτί

Αλήθεια τι μπορεί να κάνει κανείς με ένα χαλί και ένα κουτί;

Αν το χαλί έχει όπως το δικό μας, κύκλους.....κάνει θαύματα.

Αν το κουτί έχει χρώματα και σχήματα...κάνει δημιουργίες.

Έχοντας λοιπόν αυτά τα δύο υλικά, απλώς παίζουμε πολλά μεσημέρια τώρα.

Πώς;

Αρχικά φτιάχνοντας....ένα ανθρωπάκι...(βοηθώ δίνοντας οδηγία το κεφάλι του να ΄ναι ένας κύκλος του χαλιού μας).

Μετά βάζουμε  τα σχήματα στο περίγραμμα των κύκλων.

Κάθε παιδί μπαίνει και σε ένα κύκλο.

Χωρίζοντας τα σχήματα ανά χρώμα και παράλληλα ανά σχήμα.

Μόνο ανά σχήμα, ανεξαρτήτου χρώματος.

Περίγραμμα μέσα στο περίγραμμα...δηλαδή...κύκλος μέσα στον κύκλο.

Μετράμε, χωρίζουμε, ταξινομούμε, σειραθετούμε,παίζουμε και κατανοούμε ότι κάποια παιχνίδια έχουν περισσότερες από μία χρήσεις.

Και συνεχίζουμε.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΚΑΙ..ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Ειρηνούλα...ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΚΑΙ..ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Φέτος είμαι μόνο ολοήμερο...πράγμα που σημαίνει ότι ο χρόνος μου για πολλά πράγματα, είναι πιο περιορισμένος, αλλά και με λιγότερα παιδάκια.

Έτσι οι δραστηριότητες και όλα όσα κάνω έχουν ως αφετηρία κατά κάποιο τρόπο τα όσα γίνονται από το πρωί.

Αυτόν τον καιρό λοιπόν, και μιας και το φθινόπωρο είναι στο μέσον του, για να μην πω ότι τα Χριστούγεννα είναι προ  των πυλών, σκέφτηκα να αναρτήσω λίγα ακόμα τελευταία φθινοπωρινά που κάναμε.

Προσπαθώ να δουλέψω πολύ με ανακυκλώσιμα υλικά και να καταλάβουν και τα παιδάκια μου ότι τίποτα δεν πετάμε.

Φτιάξαμε λοιπόν φθινοπωρινά δεντράκια με ρολά από χαρτί υγείας,

 αλλά και ένα ομαδικό δέντρο με  κομμάτια από παλιά παζλ που δεν ήταν πια ολόκληρα.

Με αφορμή το βιβλίο ' Το φύλλο που δεν ήθελε να πέσει,  ζωντανέψαμε και ένα φύλλο και είπαμε που έπεσε το δικό μας.

Λίγο το πρόγραμμα της μείζονος επιμόρφωσης που παρακολούθησα κάποτε, λίγο τα μαθηματικά που στο νηπιαγωγείο τα λατρεύω, για δύο τρεις μέρες έριξα τα πιτσιρίκια μου στα βαθιά...και αυτά κολύμπησαν. Με το υλικό των πλαστικοποιημένων φύλλων που έχω,

 δουλέψαμε για 2-3 απογεύματα ως εξής....

Χωρίστηκαν μόνα τους σε τέσσερις ομαδούλες , όπως εκείνα ήθελαν, και έχοντας μπροστά τους όλα τα φύλλα τους ζήτησα να τα χωρίσουν όπως θέλουν....Ήταν τεσσάρων χρωμάτων..τα χώρισαν αρχικά ανά χρώμα. μετά τους ζήτησα άλλο τρόπο να τα ταξινομήσουν...τα έβαλαν ανά μέγεθος..κάθε ομάδα ένα μέγεθος. Μετά τους έδωσα τα πλαστικά στεφάνια και τους ζήτησα σε κάθε στεφάνι να βάλλουν τον ίδιο αριθμό φύλλων π.χ 5 φύλλα ή επτά φύλλα κλπ. ανεξαρτήτου χρώματος ή μεγέθους.  Ακόμη τους ζήτησα σε κάθε στεφάνι να υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός φύλλων από κάθε χρώμα, π.χ 2 κίτρινα 3 καφέ 4 πορτοκαλί και 1 πράσινο.

Μια χαρά δουλέψαμε, και για άλλη μια φορά με εξέπληξαν...έπρεπε να το περιμένω.

Και πριν τελειώσω...και λίγα σχήματα με ανακυκλώσιμα... χαρτάκια

Ο κύκλος με μικρά κανσόν που μου ' χαν περισσέψει.

(Ο Αλέξανδρός μου μάλιστα το έκανε και με μοτίβο)

Το τετράγωνο με παλιά μικρά κομμάτια παζλ 

και

το τρίγωνο με μπαλάκια από πράσινα μικρά κομμάτια γκοφρέ.

Και κλείνω με τα παλαμόσπιτά μας.

Κάθε παιδί πήρε κομμάτια κανσόν στο σπίτι, ανάλογα με τα άτομα της οικογένειάς του, π.χ 5 άτομα η οικογένεια;..5 κομμάτια χαρτί. Κάθε μέλος της οικογένειας σχεδίασε και έκοψε την παλάμη του και η μια παλάμη μπήκε μέσα στην άλλη ξεκινώντας από την μεγαλύτερη, δηλαδή του μπαμπά.Τελικά όλες οι παλάμες τοποθετήθηκαν σε σπιτάκια, όπως κάθε οικογένεια ζει σε σπιτάκι.

Κάπως έτσι έφυγε ο Οκτώβριος και μπήκε ο Νοέμβριος και ...αδημονώ για τα Χριστούγεννα.

Τα λέμε και πάλι σε λίγο καιρό.

ΟΙ ... ΦΩΝΕΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Ειρηνούλα...ΟΙ ... ΦΩΝΕΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Με αφορμή το τραγουδάκι ποιηματάκι του χειμώνα Α,α,α το οποίο μπορείτε να δείτε-ακούσετε εδώ κι εδώ κι εδώ σκέφτηκα να φτιάξω κι εγώ το τραγούδι του φθινοπώρου.
Έτσι λοιπόν ένα βράδυ .... το δημιούργησα και σήμερα το απόλαυσα με τα παιδάκια μου....

Α, α, α, ανοίγουν τα σχολειά.

Το φθινόπωρο αρχίζει

και το δέντρο κιτρινίζει.

Α, α, α, ανοίγουν τα σχολειά.

Ε, ε, ε, Νοέμβρη παγερέ.

Τα χαλιά μες στα σπιτάκια

και τα ξύλα μες στα τζάκια

Ε, ε, ε, Νοέμβρη παγερέ.

Ι,ι,ι, τα φρούτα είναι εκεί.

Κόκκινο το μηλαράκι,

να κι ένα πορτοκαλάκι.

Ι,ι,ι, τα φρούτα είναι εκεί.

Ο,ο,ο, την ομπρέλα μου κρατώ.

Τις γαλότσες μου φοράω

στη βροχή χοροπηδάω.

Ο,ο,ο, την ομπρέλα μου κρατώ.

Ου, ου, ου τα ζώα είναι παντού.

Κάποια τώρα πια κοιμούνται

το χειμώνα τον φοβούνται.

Ου, ου, ου τα ζώα είναι παντού.

Ήδη το μουρμουράμε και πολύ σύντομα θα το χουμε μάθει.

Ο

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.....ΡΟΛΑΡΕΙ

Ειρηνούλα...Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.....ΡΟΛΑΡΕΙ

Μα πώς;

Μα με ρολά από χαρτί υγείας....

Μιλώντας για την οικογένεια μας αυτές τις πρώτες μέρες σκέφτηκα να αξιοποιήσω όλα αυτά τα ρολά από χαρτί υγείας.

Έτσι λοιπόν αφού το κάθε παιδί είπε και μέτρησε..ομολογώ πολύ καλά, πόσα είναι τα μέλη της οικογένειάς του, μέτρησε και πήρε και τόσα ρολά (μαθηματικούλια...τόσα-όσα και αρίθμηση).

Έβαψε το κάθε ρολό με διαφορετικό χρώμα δαχτυλομπογιάς (δουλέψαμε με ενθουσιασμό  με τα πινέλα και την υγρή μπογιά).

Την επόμενη μέρα κάθε παιδί πήρε τόσα παραλληλόγραμμα λευκά χαρτάκια όσα ήταν τα ρολά που έβαψε. Πάνω σε κάθε χαρτάκι ζωγράφισε από ένα μέλος της οικογένειάς του και εγώ κόλλησα-σύρραψα για την ακρίβεια, την κάθε ζωγραφιά πάνω σε κάθε ρολό. Έτσι κάθε ένα ρολό είχε επάνω του μία ζωγραφιά -ένα μέλος.

Όλα τα ρολά κάθε οικογένειας δέθηκαν μεταξύ τους με ωραιότατη κορδέλα και έτσι φτιάξαμε ενωμένη και την κάθε οικογένεια. Η... οικογενειακή ...κατασκευούλα μας...ήταν έτοιμη..και ομολογώ και πάλι ότι τα παιδάκια μου τα πήγαν μια χαρά.

Ήταν η πρώτη τους κατασκευή που πήρανε στο σπίτι.

Καλή μας συνέχεια.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ...ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Ειρηνούλα...ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ...ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Όνομα εδώ....Όνομα εκεί...Όνομα παραπέρα

Αρχικά το πρώτο γράμμα του ονόματός μας και μετά όλο μας το όνομα.

Ας το βρούμε- ανακαλύψουμε ....μέσα από τα άλλα 24 ονόματα...

 

αλλά και στα παγκάκια... 

και στα τραπεζάκια.

Ας το ζωγραφίσουμε....με τέμπερες.

Ας το γεμίσουμε..με κομματάκια παλιών παζλ.

Ας το βάλουμε σε πύραυλο να το πάει μακρυά.

Ας το δουλέψουμε ατομικά, κομματάκι κομματάκι.

Ας του κρεμάσουμε μανταλάκια...αλήθεια πόσα;

Ας  μετρήσουμε τα γράμματα που  έχει.

Ας χτυπήσουμε με παλαμάκια τις φωνούλες-συλλαβές του και ανάλογα ας βάψουμε τόσα κουτάκια όσα παλαμάκια χτυπήσαμε. Ας γράψουμε με μπαλάκια γκοφρέ και το αρχικό μας δίπλα...

Ας το κρύψουμε στην τάξη και ας βρει ο καθένας το δικό του...

Ας....Ας....Ας...

Μέσα σε τόσα νέα πράγματα που ακούνε τα νηπιάκια μου αυτές τις πρώτες μέρες, μέσα σε τόσους κανόνες και οδηγίες... κάτι πετύχαμε, κάτι μάθαμε,κάτι μας έμεινε, αλλά και κάτι θυμόμαστε από πέρυσι.

Πόσες φορές θα το διαβάσουμε!

Πόσες φορές θα το γράψουμε!

Πόσες φορές θα παίξουμε με αυτό!

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;

Ειρηνούλα 
ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;

Πρώτη μέρα στο σχολείο. πρώτη μέρα στην τάξη, πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς.
Πρώτη μέρα για τα παιδιά.
Πρώτη μέρα για τους εκπαιδευτικούς.
Πρώτη μέρα για τους γονείς.

Άραγε ποιος από όλους έχει τι πιο πολύ άγχος.
Άραγε ποιος από όλους έχει την πιο μεγάλη αγωνία,φόβο, περιέργεια,ανυπομονησία; απογοήτευση;

Λογικά ΟΛΟΙ...και μικροί και μεγάλοι....Α Λ Λ Α......το κρύβουν.....Το κρύβουν πίσω από χαμόγελα, αγκαλιές, κλάματα, γκριμάτσες,δάκρυα.Το κρύβουν γιατί ..είναι η πρώτη μέρα...

Μάτια κοιτάνε δεξιά κι αριστερά. 
Μάτια εξερευνούν,ψάχνουν,αναζητούν,χαμογελούν και κλαίνε.
Ποια είναι η τάξη τους; ποια η δασκάλα τους;...αλλά κυρίως πού είναι η μαμά τους;....Θα φύγει; Μα γιατί θα φύγει;..αφού είπε ότι θα κάτσει λίγο..και γιατί περνάει τόσο γρήγορα αυτό το λίγο;

Και μετά τι;..χωρίς τη μαμά..τι;..ποιος; πού; πότε;...
Θα μείνει ΜΟΝΟ του..μέσα σε άλλα 24 παιδιά;
Θα μείνει ΜΟΝΟ του μαζί με αυτήν την κυρία;
ΦΥΣΙΚΑ.....ΑΦΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΤΟΥ...ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ...

Μααααααα.......γι αυτό είμαστε εμείς εδώ...για να το βοηθήσουμε να καταλάβει ότι δεν είναι μόνο του.
Για να του δώσουμε μια αγκαλιά, ένα χάδι, ένα χαμόγελο.
Για να το κάνουμε να σκουπίσει τα δάκρυά του.
Να πάρει ένα παιχνίδι, να παίξει, να ξεχαστεί.
Να δει ότι αυτή οι τάξη έχει και άλλα 24 ΜΟΝΑ τους....που σε λίγο θα γίνουν ΟΜΑΔΑ...ΠΑΡΕΑ...ΦΙΛΟΙ.

Μαρία, Θανάση, Στέφανε, Άγγελε,Ιωάννα,Αλέξανδρε,Θωμαίς, Δήμητρα, Αλεξάνδρα,Θεοδώρα,Δημοσθένη,Νικολέτα, Αφροδίτη,Λάμπρο,Έλενα,Μαρία-Άννα, Ευγενία, Αγγελική Αριστοτέλη,Μαριλένα, Γιάννη,Νάντια, Κωνσταντίνα,

για όλους είναι δύσκολο...αλλά για κανέναν ακατόρθωτο.

Σε λίγες μέρες ούτε που θα θυμάστε αυτήν την πρώτη μέρα, σε λίγες μέρες ούτε που θα θυμάστε αυτά τα δάκρυα,σε λίγες μέρες θα μπαίνετε τρέχοντας στην τάξη, σε λίγες μέρες θα διώχνετε τη μαμά να πάει σπίτι....Απλά τώρα δεν το ξέρετε....

Κι εσείς μανούλες..κρατηθείτε....μην κλάψετε...μην δείξετε την αγωνία και την συγκίνησή σας. Αν εσείς δείξετε σταθερότητα όλα θα πάνε καλά...Σταθερότητα και αποφασιστικότητα. Είναι μια δύσκολή αρχή που όμως γρήγορα γίνεται συνήθεια......Είναι μια νέα αρχή που όμως έχει μπροστά της πολλά πολλά χρόνια μαθητικού βίου.....Μην την κάνετε δύσκολη για τους πιο μικρούς...Κάντε την αξέχαστη και μοναδική.

Μέρα είναι...θα περάσει.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ